Dagblog
Als je het archief van deze weblog ziet, dan begrijp je wel waarom ik me zo nu en dan afvraag waarom ik hem schrijf: er zijn nogal wat artikeltjes in korte tijd verschenen. Waarom doe ik dat?
Ik weet wel waarom ik hem begonnen ben: het was in een periode waarin het op het werk niet makkelijk ging en ik slecht sliep. Op een gegeven ogenblik ben ik toen, in plaats van naar herhalingen op de televisie te kijken of af te dalen in de krochten van het internet, begonnen dingen op te schrijven. En omdat ik toen (of eigenlijk al een heel tijdje) ook bezig was te experimenteren met de mogelijkheden van het internet, lag het beginnen van een weblog voor de hand in plaats van het schrijven van de dagboek.
Maar naarmate deze blog zich verder voortzette en soms nogal veel artikelen per week opleverde, begon ik mezelf wel eens af te vragen: waarom besteed je zoveel tijd aan iets wat eigenlijk niemand anders dan jezelf kan interesseren?
Andere mensen besteden deze tijd aan het schrijven in hun dagboek. Maar een weblog is eigenlijk geen dagboek: hoewel sommige mensen een dagboek hebben geschreven met het oog op uiteindelijke publicatie, is een blog veel minder privé dan een dagboek: je gaat er vanuit dat mensen het zóuden kunnen lezen.
Ik merk dat voor mij het schrijven van een recensie van een film, bijvoorbeeld, helpt om mijn gedachten te ordenen. Misschien wel op dezelfde manier zoals voor mij roeien soms helpt om me af te houden van al te opdringerige dwangmatige gedachten. Of zoals voor andere mensen boogschieten of het componeren van haiku’s een manier van ordenen van de ervaring is.
Als ik dezelfde gedachten in een dagboek zou schrijven, dan zou ik me er waarschijnlijk snel van af kunnen maken, zou ik een bepaalde gedachtengang misschien niet zo ver doorvoeren als ik nu moet doen, met een weliswaar hypothetisch maar toch potentieel publiek, en zou ik zeker niet zoveel moeite doen als ik nu doe om een vorm te vinden voor een bepaalde gedachte.
Dus dit weblog is een soort van droom, een nachtelijke ordening van de dagelijkse oorlog om ’s ochtends weer fris de wapens op te kunnen nemen, een zen-oefening, ogenschijnlijk zinloos, maar door het ritueel een ordenende daad.
Een dagboek blog
een dagblog
Leave a Comment